Het Mekelpark is niet te missen, maar de campus heeft ook nog een hoop onopvallender groen. Delta maakt een rondje met Rene Hoonhout teamleider Groen bij de afdeling CRE.
(Foto: Sam Rentmeester)

Het Mekelpark is bekend, maar de campus heeft meer groen. Delta ging op pad met de ‘teamleider Groen’. “Een strak gemaaid gazonnetje doet niets voor de biodiversiteit.”

Read in English

Rene Hoonhout, teamleider Groen bij de afdeling CRE, wijst op een grasveld naast de TU Delft Library. De graspluimen zijn bijna een meter hoog, de wilde goudgele bloemen tieren er welig. Het is een van de tientallen plekken waar het team van Hoonhout zo min mogelijk maait. Een bewuste keuze, vertelt hij. “Een strak gemaaid gazonnetje doet niets voor de biodiversiteit, dus waar het kan laten we het gras en de bloemen lekker groeien. Goed voor de insecten en voor de verspreiding van bloemen en kruiden.”

Sierwaarde versus insecten
Sinds zo’n tien jaar probeert Hoonhout stukje bij beetje de biodiversiteit op de 161 hectare grote TU-campus te vergroten. En dat doet hij niet alleen door grasvelden hun gang te laten gaan, maar ook door te kiezen voor natuurlijke oevers langs de sloten die op het TU-terrein lopen en voor bomensoorten die goed zijn voor biodiversiteit. Of hij brengt groen aan op plekken die minder opvallen, zoals in de trapgevels van het plein bij Pulse. “In die plantjes kunnen ontzettend veel insecten wonen.”

De plantjes in de traptredes zijn een proef. (Foto: Delta) 

De inspanningen van Hoonhout en zijn medewerkers hebben vruchten afgeworpen, vertelt hij naast TNW Zuid. Hij doet een stap naar voren en plukt een paars-roze donzige bloem. “Dit is een hazenpootje. De bloem is hier spontaan komen groeien.” 

Op het grasveld van TNW Zuid zijn spontaan nieuwe bloemensoorten opgekomen. (Foto: Jos Wassink) 

Waar mogelijk schakelt hij de hulp van de natuur zelf in. Zo wordt het gras op twee braakliggende terreinen van de TU “gemaaid” door kuddes grazende schapen.

En de waterkwaliteit in de sloten van de campus probeert hij op peil te houden met onder meer oeverplanten. “Vooral met heet zomerweer gaat zonder dit soort maatregelen het zuurstofpeil enorm snel achteruit, wat weer vissterfte in de hand werkt.”

Deze levende grasmaaiers zijn werkzaam op Campus Zuid. (Foto: Delta) 

Hoonhout werkt zo’n 31 jaar als groenbeheerder voor de TU. Ontzettend leuk werk, vindt hij. “Anders had ik het niet zo lang volgehouden.” Zijn favoriete plek op de campus? Een verborgen parkje in de buurt van parkeergarage P-Sports. Het was ooit een door tuinarchitect Mien Ruys ingerichte tuin. Inmiddels staat het parkje vol riet. In het midden loopt een pad van grote zwerfkeien. Al pratend springt Hoonhout van kei naar kei. Ze zijn onttrokken aan het zicht door alle bomen en brandnetels die het parkje omgeven. “Niemand komt hier, dus je kunt de natuur volledig zijn gang laten gaan.”

Rene Hoonhout. (Foto: Sam Rentmeester)

Benieuwd naar andere plekken? Bekijk de foto’s hieronder. 

Heb je je ooit afgevraagd op welke plek het college van bestuur werkt? Dit is hun tuin. (Foto: Delta) 

Naast de faculteit EWI waait het enorm hard, wisten studenten landschapsarchitectuur. Daarom hebben ze samen met Hoonhout een ‘waaiveld’ aangelegd vol bloemen en lange grassoorten. (Foto: Delta)

Ook aan de rand van gebouwen hebben studenten landschapsarchitectuur bloemen geplant. (Foto: Delta)