Science en Sabrina

Overdag een onopvallende student aan de TU Delft, ’s avonds in de schijnwerpers als bassist van Sabrina Starke. Dat is het dubbelleven van science communication-student Robert Pronk.

In een hip uitziende kleedkamer van De Doelen in Rotterdam staat Robert Pronk zijn overhemd te strijken. Hij bereidt zich voor op een benefietconcert voor de trio-indianen in Suriname. Om hem heen hangen, ginnegappen en stuiteren de bandleden van Sabrina Starke. Naast hem staat Starke zelf. Ze is een oase van rust. Dat een cameraman van RTV Rijnmond al hun bewegingen volgt, lijkt Pronk en Starke niet te deren.Nog maar vier maanden geleden sloot Sabrina Starke zich aan bij Blue Note, het label waar ook Nina Simone en Norah Jones voor tekenden. Sindsdien verandert Pronks leven in sneltreinvaart. Samen met Starke trad hij op in grote zalen als Paradiso en het Tilburgse jongerencentrum 013. Journalisten staan letterlijk in de rij om met de muzikale belofte te praten. Ook in Rotterdam zwermt de media om Sabrina Starke heen. Terwijl Starke geroutineerd interviews geeft, hebben de bandleden de grootste lol. Ze stoeien, draaien muziek en becommentariëren elkaars kleding.Tot vlak voor ze het podium opmoeten, maakt Pronk geintjes met de drummer, maar als ze de grote zaal instappen is de zevenkoppige band onmiddellijk zeer professioneel. Energiek spelen ze een strakke set, die enthousiast wordt ontvangen door het publiek. Naderhand barst het kippenhok opnieuw los. Pronk: “Optreden bestaat voor een groot deel uit wachten. Je doet een soundcheck en uren later treed je op. We zijn dus veel op elkaar aangewezen en hebben gelukkig een hoop plezier samen.”Ook op muzikaal vlak liggen de bandleden elkaar. “Sabrina is de basis van de band, ik ben muzikaal leider. Samen hebben we de sound ontwikkeld, dat op een hoger niveau wordt getrokken door het talent van alle bandleden. Mede door iedereens motivatie en inzet zijn we nu zelfs genomineerd voor een Edison award!” glundert Pronk.In de muziekwereld is Sabrina Starke inmiddels een bekende naam, maar op de TU Delft is Pronk een anonieme student. Hij wordt nog niet herkend door medestudenten en zijn studievrienden gedragen zich hetzelfde tegen hem als vroeger. Dankzij de discipline die hij heeft opgedaan als judoka (Pronk schopte het tot de nationale jeugdselectie) is hij vrijwel dagelijks op de universiteit te vinden. Hoewel hij zelf baalt dat hij minder snel kan studeren door het succes van de band, is zijn docent science communication Caroline Wehrmann erg trots op hem. “Robert heeft een bijzonder talent”, vindt ze. Dat hij daardoor soms moet schuiven met deadlines ziet ze daarom door de vingers.Op de vraag wat hij wil bereiken met Sabrina Starke, heeft Pronk niet direct een antwoord. “Het gaat me in eerste instantie om de drive”, verklaart hij na een tijdje. “Ik wil graag muziek maken. Het is geweldig om met deze band te spelen en omringd te zijn met dit talent. Daar genieten we allemaal van. Uiteraard wil ik graag dat Sabrina Starke tot de gevestigde orde gaat behoren, maar het belangrijkste is volgens mij om dicht bij onszelf te blijven. Ik ben liever een John Mayer, die zichzelf is gebleven onder alle belangstelling, dan een voorgeprogrammeerde hitmachine.”

Op zaterdag 28 maart treedt Sabrina Starke op in Speakers.

“Ik ga mezelf ontplooien. Eigenlijk was bouwkunde de enige studie die me interessant leek. Ik heb ook niet verder gezocht, om twijfel te voorkomen. Ik ben lid geworden van Virgiel, maar vond de kmt best zwaar. Ik vind het moeilijk om nu goed voorbereid aan het collegejaar te beginnen. Maar ik denk dat ik veel aan de kmt heb gehad, er zitten leuke meiden. Mijn P halen dit jaar is zeker mijn instelling.”