Kun jij er ook zo slecht tegen als iemand een appel eet? (Afbeelding: Jan Brueghel de Oude en Peter Paul Rubens - Het aards paradijs met de zondeval van Adam en Eva)
Kun jij er ook zo slecht tegen als iemand een appel eet? (Afbeelding: Jan Brueghel de Oude en Peter Paul Rubens - Het aards paradijs met de zondeval van Adam en Eva)

Kun jij niet tegen het geluid van gekauw? Misschien heb je wel misofonie! Voor hun onderzoek naar deze aandoening kregen Nederlandse en Vlaamse onderzoekers een Ig Nobelpijs.

In de aanloop naar de Nobelprijzen reikt een vrolijk gezelschap van wetenschappers altijd een reeks parodieprijzen uit: de Ig Nobel Prizes. Ze zijn bestemd voor onderzoek dat je eerst doet lachen en dan doet nadenken.

De misofonie-onderzoekers zijn Nienke Vulink, Damiaan Denys en Arnoud van Loon van het Amsterdamse academische ziekenhuis AMC. Tijdens de (online) prijsuitreiking at een van hen uiteraard luidruchtig een appel, zodat iedereen zich een beetje kon inleven in de ergernis.

Ze hadden ook advies om ervan af te komen. Het geluid van slikken is als het geluid van voetstappen in de modder, zeiden ze. Als je daaraan denkt, word je niet zo boos. Misofonie is overigens een ernstige aandoening. Patiënten raken ervan in een sociaal isolement. 

Alligator
Een ander team van wetenschappers had een alligator helium laten inademen om onderzoek te doen naar de akoestiek van de brul. Ook viel onderzoek in de prijzen naar de wenkbrauwen van narcisten, de vorm van hevig trillende aardwormen, en de samenhang tussen economische welvaart en zoenen op de mond. 

Verder blijken veel insectenonderzoekers bang voor spinnen – en spinnen zijn geen insecten. Twee poten maken een groot verschil, is de conclusie.

Feestvreugde
Ter verhoging van de feestvreugde zijn er ook altijd grappige prijzen die weinig met de wetenschap te maken hebben. Zo kregen India en Pakistan de Ig Nobelprijs voor de vrede omdat hun diplomaten bij elkaar zouden belletje-trekken. 

De Ig Nobelprijs voor Geneeskundig Onderwijs ging naar allerlei leiders als Donald Trump, Boris Johnson en Vladimir Poetin omdat ze in de covid-19-pandemie lieten zien dat politici meer invloed hebben op leven en dood dan dokters en wetenschappers. 

 HOP, Bas Belleman