In Morf #12 (tijdschrift voor vormgeving) benoemt redacteur Timo de Rijk zijn gemis aan inhoudelijk debat binnen de ontwerpdiscipline.
Voor ik naar Delft kwam, stelde ik mij de grote mensenwereld voor als een massa van individuen met denkers en makers en slimme en minder slimme mensen, die allemaal hun eigen weg probeerden te vinden. Inmiddels heb ik geleerd dat die wereld zich in werkelijkheid heeft gesorteerd in allemaal kleine, spannende wereldjes. Wereldjes die bestaan uit mensen die zich met ongeveer hetzelfde bezighouden en dat uiten door kledingvoorschriften, toelatingseisen, geheime codes, ontmoetingsplaatsen en rituelen. Binnen die wereldjes gebeurt van alles rondom de voor verder niemand te begrijpen, maar toch heel belangrijke, ontwikkelingen en verschillen in opvatting over wat het dan precies inhoudt waarmee ze zich allemaal bezighouden. Bovendien lijkt er een correlatie te bestaan tussen de vaagheid van de bezigheid en de gezellige drukte binnen het wereldje. Ik wilde ook bij zo’n wereldje! Maar na zes jaar industrieel ontwerpen kan ik concluderen dat dat wereldje voor Delftse creatieven niet bestaat. Bouwkunde en IO zijn in Delft vage studies. Naast kennis en wetenschap komt er bij ontwerpen ook een deel creativiteit kijken en dat is voor de Delftenaar een onmeetbaar gedoe. De Delftse methode om daarmee om te gaan is: er niet mee omgaan. Met als gevolg dat deze opleidingen worden bevolkt door belezen tovenaarsleerlingen aan wie, bij gebrek aan een capabele Sorteerhoed, nooit werd uitgelegd dat ze potentiële tovenaars zijn en hoe ze hun toverkunsten moesten ontwikkelen. Met alle onbegrijpelijke explosies en verwarrende eenzaamheid van dien. Maar dat gaat veranderen! Binnenkort krijgen ook bouwkunde en IO een decentrale selectie aan de poort, als ware het een echte creatieve studie!
Toekomstige ontwerpstudenten zullen worden toegelaten op basis van vermeende ‘ontwerpkwaliteiten’ en daar schuilt Timo’s hoop. Die vage kwaliteiten moeten namelijk worden gedefinieerd. En daar kunnen we het nu dan eindelijk eens een beetje serieus over gaan hebben. In speciale kleren! Met geheime codes en ontmoetingsplaatsen! Ik verheug me erop ons daar als ontwerpers gezellig en noodzakelijk druk om te gaan maken. Bovendien komt er een belangrijke vacature vrij op de TU. Gezocht: Perkamentus.
Smeets
Journalisten mopperen vaak op voorlichters. Er zijn er te veel, ze sturen voor elke scheet een persbericht en ze belemmeren contact met degenen die je graag zou interviewen. Op borrels hoor ik wel eens verhalen van hoeveel beter het in ...
Francine Houben liet zich voor ‘Dutch Mountains’ uitgebreid interviewen door de bevriende journalist Jan Tromp. In hun gesprekken houden ze zich verre van alles wat zweemt naar jargon of opzichtig vertoon van eruditie. Dit boek trekt ...
Van der Duin
Geloof het of niet, maar in mijn vorige werkkring werd ik bij presentaties vaak aangekondigd als goeroe. En daar werd ik nogal zenuwachtig van. Niet omdat ik bang was de hooggespannen verwachtingen niet te kunnen waarmaken, maar omdat ...