Moppige prijs

De Nobelprijscommissie was vorige week in een moppige bui. Eerst gaf men de literatuurprijs aan Herta nie gehört Müller, een streekromanschrijfster die slechts verschijnt in minimale oplage, en daarna de vredesprijs aan Barack change Obama, een president die een wankel begin maakt met zijn eerste termijn. Wat was dat nou weer voor affirmative action? Hoeveel flessen aquavit hebben voorzitter Klas Kärre en secretaris Göran Hansson soldaat gemaakt voordat ze deze winnaars gingen kiezen? Hej Göran, jag tänker sälja min dromedar och flytta till norden. Skol!

Scandinaviërs hebben veel in huis: een prima zorgstelsel, uitstekend onderwijs, duurzame economie, maar bovenal een geweldig gevoel voor humor. Wat zullen ze hebben gebulderd in de sauna toen ze in 1973 de vredesprijs uitreikten aan Henry Kissinger. Tja, de meeste mensen in de noordelijke landen worden geplaagd door depressies. Een vredesprijsje voor een volkerenmoordenaar op zijn tijd, daar kom je de donkere wintermaanden weer mee door. Ee’m feeleng lucky. Bork-bork-bork!

De vredesprijs is zonder meer de lolligste Nobelprijs, maar de economieprijs kan ook best grappig zijn. Helaas, de moppige bui was deze week weer over, want de prijs ging naar twee stoffige Amerikaanse economen die zijn gespecialiseerd in duurzaam economisch beheer. Daarmee vielen Dirk Scheringa en Willem Alexander buiten de boot. Vooral onze kroonprins, hosser aller Hollandse topsporters, die bezig is om de economie van Mozambique op orde te brengen, had ik de prijs van harte gegund. Misschien volgend jaar? Hoppa blåbärssoppa, den ekonomipris för det appelsina svin.

Het opmerkelijke aan de Nobelprijs is dat die overal, met uitzondering van Scandinavië dan, zo serieus wordt genomen. Maria van der Hoeven, dat is die alleraardigste Limburgse huisvrouw die vroeger Onderwijs deed, verklaarde ooit dat Nederlandse wetenschappers meer Nobelprijzen dienen te halen. De enige serieuze Nobelprijs is voor de natuurkunde en die gaat de komende jaren een keer in Delft vallen. Dat is vanwege het succes van de koolstofbuisjes onvermijdelijk. Hopelijk gebeurt dat snel, want als die Zweden zo door blijven klooien, dan gaat ook de reputatie van deze prijs eraan. Dan kletst het publiek zich straks gierend op de dijen, wanneer onze man naast Kung Carl Gustaf staat. Mork from Ork, nanu nanu.