Ga direct naar: Hoofdnavigatie | Inhoud | Zoeken | Servicemenu

Managers, nerds en boekenwurmen

In de hoogste kringen van de universiteiten van Leiden, Rotterdam en Delft wordt overlegd over een innige samenwerking. Een fusie wordt zelfs niet uitgesloten. Maar hebben deze ambitieuze universiteiten wel zoveel gemeenschappelijk?

Veel Delftse studenten vinden dat beide andere universiteiten ver van Delft af staan. (Foto's: Hans Stakelbeek/FMAX)
Veel Delftse studenten vinden dat beide andere universiteiten ver van Delft af staan. (Foto's: Hans Stakelbeek/FMAX)

Buiten in de oktoberzon wordt op de campus van de TU Delft vooral veel gerekend, geleerd en getekend. Een groep studenten schetst de omliggende gebouwen vanaf gekleurde stoeltjes onder het dak van de Aula. Even verderop leert een jongen berekeningen voor een toets. Het mag dan warm zijn, de studenten stralen uit dat ze hun studie niet verzaken.

Dat geldt ook binnen in de kantine van het EWI-gebouw. Derdejaars student technische natuurkunde Sjoerd de Visser zit in zijn Iron Maiden- blouse gebogen over studieboeken en zijn laptop. Hij prijst de sfeer op de campus. “Er hangt hier een echte bètasfeer. Met wie je hier ook praat, je weet waar de ander het over heeft. De studies lijken op elkaar. Daarom studeer ik in Delft.”

Dat geldt niet voor Rotterdam, merkte De Visser. “Ik deed in mijn eerste jaar een vak met bedrijfskundestudenten van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR). We werkten samen aan een fictief bedrijf van touchscreens. Ik zorgde voor de techniek, zij probeerden het aan de man te brengen. Ze snapten helemaal niks van mijn berekeningen. Het waren echte alfa’s. Maar we vulden elkaar wel aan, want zij wisten veel beter dan ik wat we als vestigingsplaats moesten kiezen.”

Het viel De Visser op dat de studenten in Rotterdam niet zo hard hoefden te werken. “Wij kregen drie studiepunten. Zij deden het maar als half vak en verdienden toch een studiepunt meer. Dat was heel vreemd. Mijn ex studeerde pedagogische wetenschappen in Leiden. Ik ging weleens met haar mee naar colleges en begreep ongeveer wat er gezegd werd. Ze ging ook met mij naar colleges natuurkunde in Delft. Maar daar begreep ze niks van.”

Veel Delftenaren maken opmerkingen over het verschil in kwaliteit. In hun ogen zijn de studies in Delft heel moeilijk, terwijl studenten in de andere steden het veel makkelijker zouden hebben. “Bij ons werd al op de middelbare school gezegd dat een studie als bedrijfskunde ongelofelijk makkelijk is”, zegt tweedejaars werktuigbouwkunde Thomas Remmerswaal.

Het valt de studenten ook op dat Leidenaren en Rotterdammers er een stuk modieuzer bijlopen. “Veel meisjes dragen bijvoorbeeld Uggs. Het is in Leiden misschien ook snobistischer”, zegt eerstejaars Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek Joost Meijers. Hij zit met zijn laptop op schoot op het dak van de universiteitsbibliotheek. “In mijn beleving staan beide universiteiten ver van Delft af.” En dat geldt voor de meeste studenten. Velen zijn zelfs nog nooit in universiteitsgebouwen in Leiden en Rotterdam geweest.

Grote uitzondering zijn de bèta-opleidingen in Leiden. Die zijn wel bekend. “Er is een soort wedijver tussen Delft en Leiden. Zowel op wetenschappelijk gebied als tussen de studentenverenigingen”, zegt corpslid Meijers. “In Delft is het onderwijs en onderzoek toegepaster en in Leiden theoretischer. Dus er is wel een belangrijke reden om voor een van de twee universiteiten te kiezen. Dat onderscheid moet blijven”, zegt De Visser.

Hij staat daarmee niet alleen. Mocht er een fusie komen, dan mogen de verschillen niet verdwijnen. Dat is interessant genoeg de reactie van de studenten in alle drie de steden. Ze zijn niet tegen een fusie. Zolang ze er maar geen last van hebben. Want zodra het voor nadelen kan zorgen, zoals een aantal colleges elders volgen of een studie die verplaatst wordt, zijn ze opeens fel tegen.

Delftenaar Sjoerd de Visser: "In Rotterdam snapten ze helemaal niks van mijn berekeningen."
Delftenaar Sjoerd de Visser: "In Rotterdam snapten ze helemaal niks van mijn berekeningen."
'In Leiden zijn we heel sociaal', vindt eerstejaars student Hebreeuws Barry Vingerling.
'In Leiden zijn we heel sociaal', vindt eerstejaars student Hebreeuws Barry Vingerling.

Vooroordelen
Want studeren in Leiden, Rotterdam en Delft zegt iets over de ambitie en levenswijze van de studenten. Dat benadrukken ze vooral met de vooroordelen die ze over elkaar hebben. In Rotterdam studeren de arrogante managers met vlotte babbel. Leiden zit vol met blonde hockeymeisjes en suffe boekenwurmen. En in Delft zitten de bollebozen en nerds met oogkleppen.

Dat laatste beaamt bijvoorbeeld Suzanne Hameleers, masterstudente bedrijfskunde aan de EUR. “Mijn ex studeerde aan de TU. Als ik naar zijn studentenhuis kwam, vroegen al zijn huisgenoten mij of ik de volgende keer vriendinnen mee wilde nemen omdat zij geen meisjes kenden. Een jongen had zelfs maar een nummer van een meisje in zijn telefoon staan.” “En dat was zeker het nummer van zijn moeder”, zegt masterstudente rechten Monique van Beek.

Haar gevatte reactie is typerend voor studenten aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. De studenten zijn er uitgesproken en niet op hun mondje gevallen. De campus van de Maasstad is met haar hoge gebouwen en bouwput typisch Rotterdams. En ook de studenten zijn even divers als de stad zelf: op het terrein werken moslima’s met hoofddoek hun make-up bij, scheppen jongens in de nieuwste outfit op over hun cijfers en sms’t een studente met een taupekleurige glittertrui en bijpassende sandalen over een borrel in de stad.

“Er lopen hier zoveel verschillende types rond dat je wel een vlotte babbel moet hebben om hier te studeren”, zegt Van Beek. En sociaal, dat zijn ze in Delft niet zo, vinden de studentes. “In Delft denken ze alleen in praktische oplossingen en zijn ze niet zo emotioneel”, zegt Hameleers. “Het zijn computernerds die zoveel tijd aan hun studie besteden dat ze minder tijd over hebben voor hun sociale leven. Dat hebben wij wel.”
Bedrijfskundestudent Michiel Coppens is juist erg over Delftenaren te spreken. “De combi bedrijfskunde en techniek vind ik fantastisch. Het zijn stuudjes in Delft, maar ze zijn wel aardig. Al stond ik wel te kijken toen ik de eerste keer in Delft een meisje haar eigen scooterband zag verwisselen”, zegt hij lachend.

Over de universiteit Leiden is hij minder te spreken. “Leiden is niet hip. De studenten daar zijn pannenkoeken, slappe gasten. Als je met ze praat gaat het nergens over. Met Delftenaren praat ik over gave feesten, met Leidenaren over het weer. Tot meer zijn ze niet in staat. Het mag dan wel de oudste studentenstad van Nederland zijn, maar het is daar saai.”

Bovendien zijn de Leidse vrouwen arrogant, vinden Van Beek en Hameleers. “Die hebben allemaal een ‘ik ben knap en kan iedereen krijgen’ hoofd. Mijn Delftse ex klaagde altijd over de arrogantie en kieskeurigheid van Leidse studentes”, zegt Hameleers. “Want in Delft gaan ze allemaal naar Leiden toe om vrouwen te scoren. Ons vinden ze sowieso te arrogant en bijdehand.”

In Leiden valt het hoge aantal vrouwen inderdaad op. Studentes met opvallend vaak lange blonde haren strekken zich loom uit voor het Lipsiusgebouw op steenworp afstand van het statige Rapenburg. Boten varen door de Leidse grachten. Aan de kant genieten studenten met opgerolde hemdsmouwen en T-shirts in felle kleuren met grappige teksten van een biertje.

In de oudste studentenstad van Nederland gaat het er met mooi weer gemoedelijk aan toe. En dat wordt erg gewaardeerd door de Leidse studenten. “Leiden heeft sfeer en is gezellig door alle mooie pandjes en grachten”, zegt Barry Vingerling, eerstejaars Hebreeuws. “En in Leiden zijn we heel sociaal. We zijn geïnteresseerd in andere mensen en andere culturen.” Dat zijn ze op de EUR niet, weet Vingerling. “In Rotterdam zijn ze heel zakelijk. Leiden is dorps, Rotterdam werelds. Het is een grote havenstad waar de mensen meer langs elkaar heen leven. Het onderwijs is er ook veel massaler dan hier in Leiden. En de studenten hebben een hoge pet op van zichzelf. Andere studies vinden ze te min. Het zijn feestbeesten en opscheppers. Maar dat laatste hoort misschien een beetje bij de bedrijfscultuur. Ze zullen ons wel zien als saaie boekenwurmen en nerds.”

Maar de echte nerds, die zitten in Delft, vinden Leidse studenten. Tweedejaars indologie Christiaan Kikkert vindt dat Delftenaren teveel in hun wetenschappelijke ivoren toren blijven zitten. “Ze denken heel veel in hun eigen kader. Dat is logisch, omdat ze veel van hun eigen studie weten, maar het leidt ook tot tunnelvisie. Als ik iets aan een Delftenaar vertel vanuit een boeddhistisch perspectief dan kunnen ze daar niet zoveel mee en nemen ze me niet serieus omdat ze niet kunnen achterhalen of het waar is.”

Delftenaren zijn ook een beetje arrogant, vindt Fannie Pielage, eerstejaars Nederlands en tweedejaars kunstgeschiedenis. “Mijn Delftse vriendje vindt dat wij hier in Leiden cursusjes doen. Zijn studie is heel zwaar, benadrukt hij steeds. De geesteswetenschappers zijn vaag, zegt hij. Zijn studie is concreet en heeft nut in zijn ogen. Hij ziet niet de zin in van filosofie, kunst en literatuur en hij begrijpt niet wat ik bijdraag aan de samenleving. Maar in mijn ogen heeft zijn studie praktisch nut en mijn studie intellectueel nut. De mens verheffen is ook heel zinnig.”

Pielage leerde haar vriendje kennen op de middelbare school en ondanks de verschillende studies in andere steden zijn ze nog steeds samen. Een mogelijke fusie tussen de drie universiteiten is dan ook al besproken. In de praktijk is de fusie bij hen namelijk al aan de gang met een zeer praktische insteek. Daardoor heeft ze ook al een advies voor als de samenwerking door de grote cultuurverschillen averij oploopt en de lieve vrede bewaard moet worden. “Mijn vriend vertelt aan mij over waar hij mee bezig is en ik doe dat ook. Als het te ingewikkeld wordt, dan zeg ik gewoon tegen hem dat ik geen zin meer heb in zijn verhalen en houdt hij op. Heel makkelijk. Het werkt perfect.” 

De campus van de Maasstad is met haar hoge gebouwen en bouwput typisch Rotterdams.
De campus van de Maasstad is met haar hoge gebouwen en bouwput typisch Rotterdams.
L&R-student Joost Meijers: "Het is in Leiden snobistischer."
L&R-student Joost Meijers: "Het is in Leiden snobistischer."
(Illustratie: Auke Herrema)
(Illustratie: Auke Herrema)