Ingezonden brief- Sportkaart bitte

Vorige week las ik dat ‘studenten écht geen fooi geven’ (De Melkkoe – Barman, Delta 41). Althans, in het geliefde sportcafé, dat zich alleen nog op naam onderscheidt van een normaal café: net zo duur, eigen consumpties verboden en zelfs het warme eten is eindelijk (meestal) (bijna) warm.
Die gezelligheidsvalorisatie ligt trouwens mooi in lijn met het deurbeleid. Zo kom je tegenwoordig het sportcentrum (SC) niet meer in zonder minstens vier keer je sportkaart te tonen. Zelfs als je bezweet en nog licht hyper-na-ventilerend je training uitloopt ontspring je de dans niet.
Langzaam maar zeker sluit het net zich om de slinkse sportkaartontduikers. 
Het zal niet lang duren voor profiteurs zoals publiek en tegenstanders de discussie en de moed opgeven – ook rondom wedstrijden met externe partijen wordt gecontroleerd. Ik snap dat het SC afhankelijk is van (overigens belachelijk dure) sportkaarten, maar volgens mij zijn er voldoende methoden om mensen te motiveren een sportkaart aan te schaffen zónder de sfeer te verpesten.
Zo werd een niet-spelende coach vorige week nog door de politie het SC afgevoerd omdat hij dreigde zonder sportkaart zijn team aan te moedigen. 
In smoesjes als dat hij over twee weken naar het buitenland vertrekt trapte men uiteraard niet. Ik wil hierbij dan ook het SC hartelijk danken voor haar inzet voor de sportbeleving, want aan wedstrijden met dergelijk geteisem op de tribune valt natuurlijk geen eer te behalen. Hadden die agenten trouwens wel een sportkaart?

Thomas Poiesz (25), student werktuigbouwkunde.

Vorige week las ik dat ‘studenten écht geen fooi geven’ (De Melkkoe – Barman, Delta 30). Althans, in het geliefde sportcafé, dat zich alleen nog op naam onderscheidt van een normaal café: net zo duur, eigen consumpties verboden en zelfs het warme eten is eindelijk (meestal) (bijna) warm.
Die gezelligheidsvalorisatie ligt trouwens mooi in lijn met het deurbeleid. Zo kom je tegenwoordig het sportcentrum (SC) niet meer in zonder minstens vier keer je sportkaart te tonen. Zelfs als je bezweet en nog licht hyper-na-ventilerend je training uitloopt ontspring je de dans niet.
Langzaam maar zeker sluit het net zich om de slinkse sportkaartontduikers. 
Het zal niet lang duren voor profiteurs zoals publiek en tegenstanders de discussie en de moed opgeven – ook rondom wedstrijden met externe partijen wordt gecontroleerd. Ik snap dat het SC afhankelijk is van (overigens belachelijk dure) sportkaarten, maar volgens mij zijn er voldoende methoden om mensen te motiveren een sportkaart aan te schaffen zónder de sfeer te verpesten.
Zo werd een niet-spelende coach vorige week nog door de politie het SC afgevoerd omdat hij dreigde zonder sportkaart zijn team aan te moedigen. 
In smoesjes als dat hij over twee weken naar het buitenland vertrekt trapte men uiteraard niet. Ik wil hierbij dan ook het SC hartelijk danken voor haar inzet voor de sportbeleving, want aan wedstrijden met dergelijk geteisem op de tribune valt natuurlijk geen eer te behalen. Hadden die agenten trouwens wel een sportkaart?

Thomas Poiesz (25), student werktuigbouwkunde.