Column: Segers

De Laatste

Dit is de laatste. Ik zit in de trein naar Bosschenhoofd en kijk naar buiten. Dit academisch jaar is er een van eindes, en het tweede einde is dit.
Het eerste einde overkwam me in maart. Zonder er al te veel aandacht aan te schenken, kopte ik mijn laatste (!) tentamen in. Had ik geweten dat dit mijn laatste was, had ik er vast meer van genoten. Nooit meer blokken tot twaalf uur ‘s nachts in een met laatstudeerders gevulde UB. Nooit meer tentamens, een wens van vroeger, nu een nostalgisch gemis.
Het laatste einde komt er ook aan, langzaam brei ik een einde aan mijn studentenbestaan. Een voor een verlaten mijn jaargenootjes de TU Delft, met een ingenieurstitel op zak kloppen ze aan bij grote bedrijven. Ik werk bijna dagelijks aan mijn afstudeerproject en als deze kers op mijn studentenbestaan volmaakt is, zal ik toch echt ook het ‘grote mensen leven’ in moeten duiken.

Het tweede einde is dit. Dit is mijn laatste column voor Delta, iets dat ik ontzettend jammer vind. Graag had ik nog langer geschreven op deze plek over wat mij dagelijks bezighoudt, over mijn geloof dat een goede crisis goud waard is of een prachtig zelfbeklag over mijn absolute afwezigheid van tijdmanagement vaardigheden. Deze column was een geweldige springplank, ik ben mede erdoor bij ‘Kijk’ beland (nee, geen jongetjesblad; ‘Kijk’ is volwassen geworden), iets waar ik apetrots op ben. Nu mag deze plek als springplank voor een ander dienen, ik zou zeggen: Spring hoog, mijn lieve opvolger, en schrijf toffe columns die iedereen met plezier leest. Succes! 

Merel Segers

Industrial Ecology / Design / Creating / Sustainability / People Person / KIJK-magazine. I believe Science can (and should) be communicated in a fun way.

Segers: