Het hing al maanden in de lucht. Al sinds ik hier begin januari ben aangekomen hangen alle kroegen in Maastricht vol met de kleuren rood-geel-groen. Gekleurd crêpepapier versiert de binnenkant van de café’s, aan de buitenkant hangen borden en zijn de ramen beschilderd. Al weken geleden is in iedere wijk van de stad en in alle omliggende dorpen een prins gekozen en hangen er spandoeken om ze aan te kondigen. En sinds een week kom je in de bus of trein verdwaalde piraten of bajesklanten tegen. Vanaf 11 november wordt er in het Zuiden naartoe geleefd en nu eindelijk is het zover: carnaval!
Tijdens carnaval wordt Delft tijdelijk omgetoverd tot Kabbelgat en op de Markt wordt er wat met confetti gestrooid. Maar het volksfeest leeft toch niet echt onder de Deltse burgerbevolking, laat staan onder de studentenbevolking. Dit in tegenstelling tot Limburg waar iedereen uitkijkt naar het carnavalsweekend en het echt een feest is voor de hele gemeenschap. En als je tijdelijk in Maastricht woont, is het natuurlijk een mooie kans om carnaval eens mee te maken zoals het bedoeld is.
Op vrijdagavond begint het carnavalsweekend door met je collega’s de kroeg in te gaan. Verkleden is nog niet noodzakelijk, maar hier komt op zondag verandering in wanneer het Mooswief (een pop van papier-maché) op het Vrijthof is opgehangen: carnaval is begonnen. De carnavalsoptocht in Mestreech wordt niet gevormd door praalwagens, maar door groepen mensen in prachtige kostuums. Hele families hebben sinds de zomer gewerkt aan hun matchende outfits. De muziek wordt verzorgd door een enorme hoeveelheid harmonieën die door de stad trekt. Bij navraag blijkt de naam van de stad tijdens carnaval nog steeds Mestreech te zijn. Want in Limburg wordt het Rijnlands carnaval gevierd, wat betekent dat er geen belachelijke namen aan ieder dorp worden gegeven.
Carnaval blijkt hier een oergezellig feest dat grotendeels buiten plaatsvindt. Omdat de hele stad meedoet is er van geluidsoverlast geen sprake. Veel komt zelfs bekend voor: de belangrijkste activiteit is ook hier het drinken van bier en gezamenlijke outfits maak je samen met je familie in plaats van met je jaarclub. De carnavalsconclusie: ook als ‘Nederlander’ voel ik me hier goed thuis. De teksten van de plaatselijke carnavalskrakers versta ik alleen nog steeds niet.
Smeets
Journalisten mopperen vaak op voorlichters. Er zijn er te veel, ze sturen voor elke scheet een persbericht en ze belemmeren contact met degenen die je graag zou interviewen. Op borrels hoor ik wel eens verhalen van hoeveel beter het in ...
Francine Houben liet zich voor ‘Dutch Mountains’ uitgebreid interviewen door de bevriende journalist Jan Tromp. In hun gesprekken houden ze zich verre van alles wat zweemt naar jargon of opzichtig vertoon van eruditie. Dit boek trekt ...
Van der Duin
Geloof het of niet, maar in mijn vorige werkkring werd ik bij presentaties vaak aangekondigd als goeroe. En daar werd ik nogal zenuwachtig van. Niet omdat ik bang was de hooggespannen verwachtingen niet te kunnen waarmaken, maar omdat ...