Belangrijkste gebeurtenis

De belangrijkste gebeurtenis van 2008 was de Bouwkundebrand, zo werd vrijdag verteld op de dies natalis. Ik neem wel aan dat hiermee de belangrijkste gebeurtenis op de TU Delft bedoeld is en niet wereldwijd. Want hoe je het wendt of keert, de verkiezing van Obama en de financiële crisis, om maar een paar zaken te noemen, zijn een stuk groter dan een uitgebrand gebouw en de redding van een collectie stoelen.
Dichter bij huis zijn in 2008 de harde knip en het bindend studieadvies geïntroduceerd. Vanuit mijn studentikoze kijkhoek lijken ze een stuk ingrijpender dan de verhuizing van een faculteit, hoe noodgedwongen die ook mag zijn. Ik denk dat de gevolgen van de brand een stuk luchtiger opgevat moeten worden. De verwoesting van oude ideeën en gebouwen zijn altijd al geliefd geweest onder architecten en stedenbouwkundigen. Nu hebben ze een koekje van eigen deeg te proeven. Als ze het goed aanpakken zullen ze een schat aan nieuwe ideeën en ervaringen opdoen, wat ze eigenlijk al doen met de verbouwing van het oude hoofdgebouw.
De spectaculaire beelden van de instorting lijken Bouwkunde zelfs een onverwachte meevaller te hebben opgeleverd in de vorm van een stormloop aan vooraanmeldingen. Eigenlijk ben ik stomverbaasd dat iedereen het zo’n ramp vindt. Niemand heeft een schrammetje opgelopen tijdens de evacuatie. Zelfs die lelijke stoelen zijn gered. En was iedereen niet altijd aan het zeiken over hoe lelijk het gebouw was, hoe ongeschikt het was voor zoveel studenten, hoe onhandig het gepland was en hoe je uren moest wachten op de liften? Een van de aspecten van de wet van Parkinson is dat instellingen het beste functioneren als ze in een zo ongeschikt mogelijk gebouw zitten.
Ik denk dat tijdens haar huisvesting op de Julianalaan Bouwkunde het beste project ooit zal produceren. Misschien moeten ze daar blijven. Het is ook goed voor het hergebruik van gebouwen, super duurzaam om zo’n oud statig pand een nieuw leven te geven. Maar helaas, Plasterk heeft al geld beloofd. Er zal een nieuw gebouw komen, mooi en efficiënt, waarin je met plezier kan studeren en werken. Als de architecten er vanaf blijven, tenminste. Zij hebben het oude gebouw namelijk zo lelijk, onhandig en brandgevaarlijk gemaakt.

De belangrijkste gebeurtenis van 2008 was de Bouwkundebrand, zo werd vrijdag verteld op de dies natalis. Ik neem wel aan dat hiermee de belangrijkste gebeurtenis op de TU Delft bedoeld is en niet wereldwijd. Want hoe je het wendt of keert, de verkiezing van Obama en de financiële crisis, om maar een paar zaken te noemen, zijn een stuk groter dan een uitgebrand gebouw en de redding van een collectie stoelen.
Dichter bij huis zijn in 2008 de harde knip en het bindend studieadvies geïntroduceerd. Vanuit mijn studentikoze kijkhoek lijken ze een stuk ingrijpender dan de verhuizing van een faculteit, hoe noodgedwongen die ook mag zijn. Ik denk dat de gevolgen van de brand een stuk luchtiger opgevat moeten worden. De verwoesting van oude ideeën en gebouwen zijn altijd al geliefd geweest onder architecten en stedenbouwkundigen. Nu hebben ze een koekje van eigen deeg te proeven. Als ze het goed aanpakken zullen ze een schat aan nieuwe ideeën en ervaringen opdoen, wat ze eigenlijk al doen met de verbouwing van het oude hoofdgebouw.
De spectaculaire beelden van de instorting lijken Bouwkunde zelfs een onverwachte meevaller te hebben opgeleverd in de vorm van een stormloop aan vooraanmeldingen. Eigenlijk ben ik stomverbaasd dat iedereen het zo’n ramp vindt. Niemand heeft een schrammetje opgelopen tijdens de evacuatie. Zelfs die lelijke stoelen zijn gered. En was iedereen niet altijd aan het zeiken over hoe lelijk het gebouw was, hoe ongeschikt het was voor zoveel studenten, hoe onhandig het gepland was en hoe je uren moest wachten op de liften? Een van de aspecten van de wet van Parkinson is dat instellingen het beste functioneren als ze in een zo ongeschikt mogelijk gebouw zitten.
Ik denk dat tijdens haar huisvesting op de Julianalaan Bouwkunde het beste project ooit zal produceren. Misschien moeten ze daar blijven. Het is ook goed voor het hergebruik van gebouwen, super duurzaam om zo’n oud statig pand een nieuw leven te geven. Maar helaas, Plasterk heeft al geld beloofd. Er zal een nieuw gebouw komen, mooi en efficiënt, waarin je met plezier kan studeren en werken. Als de architecten er vanaf blijven, tenminste. Zij hebben het oude gebouw namelijk zo lelijk, onhandig en brandgevaarlijk gemaakt.

Michael Afanasyev