Altijd zo geweescht - Bikkelweekend

(Foto: Hans Stakelbeek/FMAX)

Het Bikkelweekend van Paal Centraal is zo oud als de korfbalclub zelf, namelijk vijftien jaar. Vroeger werd het in stijl gehouden, dat wil zeggen in de herfst. Kamperen in de regen, op Texel of ergens in Drenthe. “Dat was écht bikkelen”, zegt huidig commissaris technische zaken, Bert Leeuwis. “Een hele dag houthakken voor de open haard, in ruil voor het gebruik van het huisje.” Een paar jaar geleden kwam een huisje in de Vogezen beschikbaar, maar wel in mei. Dat was vanwege het mooie weer zo’n succes, dat een bezoek daaraan in het voorjaar nu vaste prik is. “We maken lange bergwandelingen, doen bosspelletjes. We zijn ook wel eens een mijn in geweest.” Bij het huisje is een zwembad, gevuld met bergwater. “Er is één goede manier om ’s ochtends goed wakker te worden: éven dippen in het ijskoude water. Sommigen passen daarvoor, maar de echte bikkels doen het gewoon. Het is even bibberen, maar wel heerlijk.”
Hoe de traditie precies ontstond weet Leeuwis niet. “Er moet gewoon af en toe gebikkeld worden. De stoere man - of vrouw - uithangen. Meisjes gaan ook mee.” Als grote uitzondering op de meeste Delftse verenigingen is de verhouding jongens/meisjes bij Paal Centraal ongeveer fifty-fifty, wat wel handig is bij een gemengde teamsport als korfbal. Is het Bikkelweekend misschien een compensatie voor het softe imago van de sport? “Je moet voor de gein eens een keer komen kijken naar een wedstrijd en naar wat er onderling gebeurt. Als je niet bikkelt verlies je de wedstrijd. Hoe lager het niveau, hoe fysieker het spel. En wij spelen vrij laag.”