Mark Uitendaal is lid van de Delftse raketbouwvereniging Dare (Delft Aerospace Rocket Engineering, tachtig leden). Voor zijn afstuderen doet hij een hoogterecordpoging met de door Dare gebouwde stratosraket. Op een basis in Zweden telt hij de dagen tot lancering.
Een raket lanceren als afstudeerproject, dat lukt niet iedereen. Hoe rol je zo’n project in?
“Ik was al projectleider van Stratos. Ik realiseerde me dat ik dit voltijds moest doen als ik wilde dat het goed zou gaan. Toen ben ik naar mijn begeleider gestapt en hij vond het oké. Ik denk ook dat je hier meer van leert dan van een standaard theoretische hypothese die een professor aandraagt om op te lossen.”
Hoe zien je dagen in Zweden eruit?
“Gespannen. Je vraagt je af: ‘gaat het deze dag dan lukken?’ Vandaag werd de lancering afgeblazen vanwege te veel wind. Zo’n moment is een enorme afknapper. We zijn ondertussen wel echt eager to launch. Verder ben ik veel bezig met de motoren en ontstekers. Dat gebeurt in een ruimte waar ik mijn mobiel niet mee mag nemen. Dan ben je echt even weg van de wereld. Tot slot lossen we allerlei kleine probleempjes op, zoals weigerende elektronica. Als projectleider ben ik vooral bezig alles in goede banen te leiden en te zorgen dat ik zelf niet gek word.”
Is er nog tijd voor leuke dingen?
“Zeker. Je kunt hier op de basis gratis crosscountry ski’s lenen en er zijn mooie crosscountry sporen in de buurt. De omgeving is sowieso fantastisch. Je kunt hier bijvoorbeeld ‘s avonds het noorderlicht zien. Als we tijd hebben, gaan we daar met zijn allen naar kijken. Ook zijn we een paar dagen geleden in een helikopter over het landschap gevlogen om de gebieden te verkennen waar de raket terecht kan komen. Je ziet dan rendieren die van de helikopter wegrennen. Geweldig.”
Waarom verken je die plekken?
“Om te controleren of daar niet te veel mensen zijn. In de buurt leven sami’s, die daar rendieren houden. Er zijn speciale bunkers gebouwd waar zij kunnen schuilen als er een raket gelanceerd wordt. Er gaat dan een alarm af en er zijn contactpersonen in de groepen die gebeld kunnen worden.”
Wanneer verwacht je de raket te lanceren?
“Er komt een warmtefront aan en daarvoor verwachten we opklaringen. Dat hebben we nodig. Je wilt niet dat de raket na driehonderd meter in de wolken terecht komt en dat je niets meer hoort of ziet. Maar voor je het weet wordt het opnieuw afgeblazen, het blijven weersvoorspellingen.”
Ga je als je thuiskomt eerst ontspannen?
“We moeten eerst nog terug met het busje met spullen. Dat duurt een dag of vier. We zijn met z’n drieën, dus we kunnen om beurten rijden. Als ik terug ben, ga ik denk ik een half weekje relaxen en daarna aan de scriptie. Ik heb al het een en ander geschreven, maar daar ben ik nog niet zo tevreden over. Dat wil ik in de maand, anderhalve maand na mijn terugkomst doen. ”
De dag na dit interview verbrak de Stratosraket het hoogterecord.
Universitair docent en amateurpianist dr.ir. Niels Moes vindt het helemaal niet erg als mensen languit gaan liggen tijdens zijn uitvoering van de Canto Ostinato. “Als ze maar genieten.”
Hij verhelpt knelpunten op het Haagse station Hollands Spoor en zit met chauffeurs in tram en bus voor de ideale dienstregeling. Verkeerskundige Niels van Oort plant en geeft advies over het openbaar vervoer.
Het juiste licht op de juiste plek op het juiste moment. Die missie volbrengt Iris Dijkstra’s Atelier Licht en Kleur (LEK) op de Rotterdamse Coolsingel.
Student werktuigbouwkunde Michiel Adriaanse (19) is doorgedrongen tot de kwartfinale van de verkiezing van de student of the year van studenten.net.
In 2050 moet vijftien procent van de Europese elektriciteit komen van zonne- en windstroom uit de Sahara. Dat ambitieuze plan heeft het Duitse Desertec, een initiatief van een aantal wereldwijde bedrijven. TU-alumnus Paul van Son leidt de ...
Hebben veel studenten hun handen al vol aan één studie, Yuvraj Birdja (23) doet er twee: werktuigbouwkunde én scheikunde. De student is genomineerd voor de Echo Bèta Techniek Award voor allochtoon talent.