'Steeds bang dat het gaat regenen’

Drie maanden geleden ging het dak van de bibliotheek op de schop. Maar lunchen op het gras, dat kan nog even niet, zegt Fred Lassche, projectleider onderhoud en projecten van de afdeling facilitair management en vastgoed.

Fred Lassche: “De hele periode maak je je zorgen over het weer.” (Foto: Hans Stakelbeek/FMAX)

Eind juni was de voorspelling dat we in september weer kunnen lunchen op het grasdak. Lukt dat?
“We leveren het project op 21 september op. Maar lunchen lukt dan nog niet. Het gras moet eerst wortelen. Drie weken na oplevering is het beloopbaar. Dus reken op half oktober.”

Klopt het dat het allemaal iets langer duurt dan verwacht?
“Ik had geschat dat het van 1 juni tot 1 september zou duren. Daar komen drie weken bij. We begonnen twee weken later vanwege het aanbestedingstraject. Verder hebben we een week leveringsproblemen gehad met rubber drainagematten. En we hadden 5,5 dagen onwerkbaar weer.”

Leg nog eens uit waarom het dak op de schop moest?
“Door de langdurige lekkages. Het het dakbedekkingspakket bleek van een heel matige kwaliteit. Er was één dun laagje waterwering. Ook was de waterweringslaag deels afgescheurd en verschoven.”

Wat moest er allemaal gebeuren?
“Eerst is twintig centimeter gras en grond afgevoerd en een laag drainagekorrels afgezogen. Toen is de rubberfolie verwijderd. Daaronder zat isolatie en toen zaten we op het kale beton. Het was een hele klus. Veel handwerk vanwege de lage toegestane dakbelasting.”

Wat is ervoor in de plaats gekomen?
“Vlakje voor vlakje is een waterwerende noodlaag geplakt zo gauw ergens de folie en de isolatie waren verwijderd. Op die laag is met warm bitumen isolerend foamglas geplakt en daarop werd weer met bitumen een waterwerende dakbedekking en een toplaag verkleefd. Zo ontstond een homogeen waterdicht pakket. Daarop liggen gevulkaniseerde rubber drainagematten. Daar prik je niet zo maar doorheen.”

Waren er grote of onverwachte mee- en tegenvallers?
“Grootste tegenvaller waren de goten langs de dakranden. Die waren gemaakt van een inferieure kwaliteit cortenstaal en waren niet opnieuw te gebruiken. Dat was financieel een flinke tegenvaller: 460 strekkende meter profielen. Dat kostte zo twintigduizend euro.”

Wat viel in de hele operatie het meest tegen?
“De goot rond de kegel. Die had er moeten zitten, maar bleek bij de bouw niet gemaakt. Die moesten we helemaal timmeren, van dakbedekking voorzien en ook daar cortenstaal aanbrengen. Veel werk. Ook moesten we de glasplaten opnieuw waterdicht afwerken tussen de naden.”

Wat rest er nog?
“Het gras wordt nu uitgerold: 5500 rollen. De hekken worden afgemonteerd en de tuinbesproeiing wordt aangelegd. Aan de voet van het dak moeten we nog het rioleringsstelsel vervangen en vergroten.”

Nog in de piepzak gezeten of het allemaal op tijd klaar zou zijn?
“Nee. Het ging nagenoeg vlekkeloos, mede door de aannemers, die meedachten en meewerkten. Wel ben je zo’n hele periode bang dat het gaat regenen, zeker als het dak open ligt.”

Hollanders vragen ook altijd: wat kost dat?
“Laten we dat achteraf maar bekendmaken.”

Wat mag je nu voortaan niet meer doen op ons biebdak?
“Dat moet je niet mij vragen. Ik heb begrepen dat er wordt gewerkt aan borden die op een vriendelijke manier melden wat er allemaal mag en kan.”